Gazetowy wehikuł czasu. Wielkanoc Zmartwychwstanie Chrystusa

Tekst o takim tytule prezentujemy dziś w naszym gazetowym wehikule czasu. Pochodzi on z  ?Głosu Ziemi Kraśnickiej? z dnia 18 kwietnia 1992 roku. Artykuł prezentuje szereg chrześcijańskich tradycji związanych ze Świętem Zmartwychwstania Pańskiego. Jakie to tradycje? I czy dziś są one jeszcze aktualne? Zachęcamy do lektury.

Wielkanoc Zmartwychwstanie Chrystusa

Wielki Piątek dzień naszego Odkupienia, pamiątka śmierci krzyżowej Chrystusa. Liturgia bez Mszy Św. jest wypełniona czytaniami proroctw i Pasji czyli opisu męki Pańskiej. Centralnym momentem nabożeństwa jest adoracja krzyża. Przy śpiewie wielkopostnych pieśni wszyscy uczestnicy podchodzą do ułożonego przed ołtarzem krzyża, klękają i całują go z czcią. Ten bardzo wzruszający moment to akt naszego ludzkiego dziękczynienia, a jednocześnie przypomnienie jak wielkim znakiem wiary jest krzyż. Pięknie wygląda, gdy cała rodzina ze czcią przystępuje do ucałowania tego znaku. Nabożeństwo kończy adoracja przy grobie Chrystusa.

Dzień Wielkiego Piątku należy przezywać w najgłębszym skupieniu religijnym i modlitwie, zachowując ścisły post nawet w stołówce. Nie wypada, aby w domach ludzi wierzących grało radio, czy były oglądane programy telewizyjne. Nawet dzieci wprowadza się w pokutny nastrój dnia, przypominając o unikaniu zabaw, śpiewania piosenek, czy zachętą aby powstrzymały się od jedzenia słodyczy. Są one małymi chrześcijanami i obserwując postępowanie dorosłych uczą się obyczajowości religijnej.

Wielka Sobota wnosi już akcent radości ze zmartwychwstania Chrystusa. W liturgii znakiem tej radości jest wielkanocna świeca zwana paschałem. Czytania z dziejów narodu wybranego opowiadają o przymierzu Boga z ludźmi i są zapowiedzią powołania nowego ludu wybranego ? Kościoła.

Jeżeli pozwala na to czas, odwiedza się tego dnia groby Pańskie w różnych kościołach.  Przed południem ktoś z domowników udaje się do kościoła ze święconym. Przygotowując koszyczek z pokarmami pamiętajmy, że ma się w nich znaleźć baranek ? symbol Jezusa ofiarowanego za nasze grzechy, jajko ? podobieństwo nowego życia, a także chleb, sól, oraz inne pokarmy świąteczne. Poświęcony koszyczek ustawia się w domu na widocznym miejscu.

W Wielką Sobotę obowiązuje post.

Uroczystym momentem świąt wielkanocnych, a jednocześnie bardzo rodzinnym, jest wspólne śniadanie spożywane w Wielką Niedzielę po powrocie z kościoła. Cała rodzina gromadzi się przy stole przybranym gałązkami barwinka, gdzie wśród świątecznych przysmaków główne miejsce zajmuje talerzyk ze święconką. Ojciec lub matka odczytuje ewangelię według Św. Jana /20/. Zmartwychwstanie Chrystusa żyje i owocuje w nas dzisiaj. To, co w nas stanowi Boże mieszkanie, co rośnie, dojrzewa i ciągle się rozwija ? to jest właśnie nowe życie, owoc Zmartwychwstania. Potrzeba było Chrystusowego Zmartwychwstania, aby mógł to życie w nas podtrzymać, rozwijać i aby mógł w nas żyć, jako zwycięski triumfujący Pan.  

Każdy dzień jest nowym dniem, którego jeszcze nie było. I stawia przed nami nowe możliwości, nowe zadania i nowy doskonalszy stosunek do Chrystusa. A tak jak każda rzecz nowa, tak i to życie każe nam zapomnieć o tym, co jest stare, co przemija.

?Zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku  temu, co przede mną.?

Zacząć od nowa każdy dzień pięknie, owocnie i radośnie, w nowości życia przeżywając radosną tajemnicą Zmartwychwstania ? oto zadanie przed każdym. Przez uczestnictwo w Eucharystii coraz bardziej nasiąkamy życiem, które rozkwitnie wtedy, gdy Pan Jezus zatriumfuje w dniu ostatecznym we wszystkich duszach zbawiennych. Tym jest dla nas Wielkanoc- święto, wydarzenie zbawcze, które się dokonuje każdego dnia przez Eucharystię, przez nasz kontakt z Ciałem Zmartwychwstałym Chrystusa, przez nasze wchodzenie w Jego Paschę, która nam jest dana, aby nas przeobraziła na podobieństwo Zmartwychwstałego Syna Bożego. Często powtarzane ?Alleluja? przypomina nam, abyśmy każdą sytuację przyjmowali z ufnością, znosili z cierpliwością i oddawali Panu jak owoc dojrzały, dzięki Jego łasce.

A. Barankiewicz na podstawie fragmentów

 z książki ?Z Bogiem w rodzinie? Ks. Antoniego Gorzandta