Odręcznie zapisany pamiętnik. Znaczenie zapisków w autoterapii i psychoterapii

Prowadzenie własnego pamiętnika wielu osobom kojarzy się z nastoletnim okresem ich życia. Wtedy na kartki papieru przelewało się swoje myśli, pomysły i smutki, których nikt nie miał dostrzec. W rzeczywistości jest to bardzo naturalny, wręcz zdrowy odruch – wskazuje na zdrowy proces uniezależniania się od swoich opiekunów czy otoczenia względem emocjonalnym i psychicznym. Wiele osób stale pisze swoje pamiętniki – w życiu dorosłym jest to częsta forma autoterapii i wsparcie dla psychoterapii przeprowadzanej przez doświadczonego specjalistę. Rozpocząć jest dość łatwo – wystarczy do tego notatnik i długopis.

Pamiętnik terapeutyczny – jak rozpocząć jego prowadzenie? Wskazówki

Specjaliści doradzają, by wpierw zacząć od wyrobienia w sobie nawyku porannych stron – znaczy to, aby codziennie rano (najlepiej tuż po przebudzeniu) zapisywać swoje myśli i samopoczucie na około trzech stronach. Przelanie myśli na papier codziennie rano wyrabia nawyk pisania, dzięki któremu w sytuacjach stresowych lub podczas przypływu negatywnych emocji nie będziemy obarczać nikogo naszym wybuchem. W pamiętniku terapeutycznym zapisywać można dosłownie wszystko – jeżeli użytkowanie sekretnika trwa już trochę dłużej, warto zaopatrzyć się w lepszej jakości sprzęt do pisania, jakim jest na przykład długopis Parker z grawerem – możesz umieścić na nim swój ulubiony cytat, wyznanie czy słowo, które cię definiuje. Dla osób piszących odręcznie, sklep Murrano przygotował specjalną ofertę artykułów biurowych – wysoka jakość idzie w parze z klasyką i sentymentem. Podczas prowadzenia pamiętnika terapeutycznego powinno się pamiętać o trzech najważniejszych zasadach. Pierwszą jest przepisywanie strumienia myśli, nie zastanawiając się zbyt wiele nad gramatyką, interpunkcją czy popełnionymi błędami ortograficznymi – nie chodzi tu o estetykę, tylko o myśli. Druga zasada mówi, aby nie bać się wspominać; zapisuj wszystko co tylko cię boli, co sprawia ci radość. W obawie przed ujrzeniem notesu przez kogoś nieproszonego, możesz zawsze mieć go przy sobie. Trzeci punkt jest jednym z najtrudniejszych – w całym procesie autoterapii chodzi o bycie ze sobą szczerym. Lepiej wyrzucić z siebie wszystko, co tylko kryje się w nas i przyprawia o wiele emocji. Podążając tymi trzema zasadami, masz szansę lepiej poznać siebie.

Proste, acz zaskakujące działanie prowadzenia pamiętnika. Dlaczego przynosi efekty?

Psychoterapeuci dostrzegają wiele zalet podczas prowadzenia własnego pamiętnika. Gdy człowiek musi opisać coś, co mu się przydarzyło, potrzebuje delikatnie wystąpić z siebie i dokonać opisu swoich emocji z boku. Pozwala mu to na obranie zupełnie innej perspektywy na zdarzenie i zdystansować się wobec swoich własnych uczuć. Kiedy ludzie są źli, bardzo często mają wrażenie, że są odczuwaną przez siebie emocją. Opisanie swoich własnych uczuć pozwala na odcięcie się od odczuwanych przez siebie emocji – nie ma „złego człowieka”, jest tylko „człowiek, który czuje się źle”. Jednostka i emocja przestają być tym samym, są od siebie odosobnione. Pamiętnik terapeutyczny jest więc nauką radzenia sobie z silnymi emocjami w wielu sytuacjach. Czasem warto przysłowiowo „wyjść z siebie i stanąć obok”. Im szersza perspektywa, tym lepsze zrozumienie i tolerancja dla samego siebie.